DASTAN.BiZ

TAKILDIKLARIM :)

NİLAY DAŞTAN — Sat, 20 Jun 2009 08:57:52 +0000

Şu sıralar türk senaristlerine fena takığım. Neden diye soracak olursanız eminim sizlerde aynı şeylerden müzdaripsiniz. Neden üretemiyoruz neden hep bilgisayar mantığında kopyala yapıştır durumundayız. Her hafta aynı ızdırap her gün aynı ağlamaklı durum çok sıkılıyorummmmmmmmmmmm !!!! Hiç birini seyretmiyoruz zaten ailecek fakat büyüklerimize gittiğimizde ya da arkadaşlar ile buluştuğumuzda mutlaka onların sevdikleri diziler oluyor ve konuşamADAN sadece acımızı depreştiren diziler takılıyoruz.. Çok üzücü bir durum eskiden hatırlarımda ne güzel dizilerimiz vardı bize bir şeyler katan zaten geçim derdinde herkes ay sonunu nasıl getiririm, çocuğun ihtiyaçlarını nasıl ödeyeceğiz derdinde birde eve gelip o acıklı içler acısı dizileri seyretmek bizi ne kadar rahatlatabilir ki . Ne kasvet verici durum. Hatırlarım ya eskiden Perihan abla, süper baba, bizimkiler, çocuklar için uykudan önce. Ne değişti bu kadar zaman içinde, sanırım her şey artık maddiyat , reklam …

Biz şanslı büyüyen jenerasyonmuşuz bunu anladım, seyrettiğim hiç bir çizgi filmde şiddet ve kan yoktu. Örneğin tom hep jerry i yakalamk için neler yaşar ama hiç bir zaman ölmezdi ve kan görmezdik. Eşimle ben genelde amerika da yayınlanan dizileri seyretmeye çalışıyoruz maya nın verdiği izinle Diyeceksiniz onlarda saçma dizi hiç mi yok evet var haklısınız. Ama nasıl bir beyin fırtınası yapıyor ve yazabiliyorlar. Örneğin 5 sezondur oynayan Dr.House rayting rekorları kırıyor aksi takıntılı bir doktorun yaptığı teşhisleri anlatması, insanları bağlıyor ekrana. Lost deseniz ilk 3 sezon evet iyiydi ama artık onlarda sıkmaya başladılar. Bizim kurtlar vadimiz Amerika’nın 24′ü örneğin ikisini karşılaştırdığınızda bizdeki hep siyah rengin hakim olduğu sürekli gece ve kapalı mekanlarda çekilen kareler diğerine baktığınız da dünyayı kurtaran tek adam Jack Bauer hiç bir zaman ölmeyen yada öldürülemeyen bir karakter. Tamam onlarda da abartı var ama nasıl bir aksiyon dizini kuruyorsa bu senaristler nefesini tutarak izlemene sebep oluyorlar.Benim favorim açıkcası Dr. House ve Prison Break ki artık biliyorsunuz Prison Break te bir kanalımızda yayınlanmaya başlandı ve seyretmeyen çoğu kişiler tarafından beğenildi de sadece kanalın neden 5 6 bölümü birden traşlayıp tek bölüm olarak sunduğunu anlamıyorum.

Kısaca televiyon kanallarından isteğim lütfen kopyala yapıştır değil biraz risk alıp yaratıcı diziler yapmanızı istiyoruz……

Canım babamın, Maya’mın babasının babalar gününü kutlarım

NİLAY DAŞTAN — Fri, 19 Jun 2009 13:30:56 +0000

Maya ile geçecek olan ilk babalar günü, bence her gün babalar günü her iş dönüşü baba ile kızının yaşadığı aşkı görünce bence her gün bu tatda… düşünüyorum da ben nasıldım ? tabii ki aşık bir insandım benim hayat idolüm hayata bakış açımDI. di ‘li geçmiş kullanmak ne acı verir bana her sene yaşanan aynı acı aynı burukluk herkes babasına sarılmak için koşarken ben maalesef bu sene gecen 5 sene boyunca yaptığım gibi yeşil örtüye bürünmüş cennet bahçesine gideceğiz. Bu kadar hüzün yeter Baba olmak nedir? baba nasıl olunur? o kadar sacma gelırkı bu konular bana. ne baba olunur ne de anne, sadece doğulur. Yaşarsın hissedersin onu hayatına dahil eder kendinden uzaklaştırmazsın. Babamın da Maya’nın babasının da yaptığı o… Hayata dahil olmak hayatı ona öğretmek. Maya daha cok ufak onun hayat ıle öğenebılecegı sey ne olabılır kı dıye soracak olursanız coooooooooooookkkkkkkkkkk seyı var.. Ayakta durması ıcın bırıne ıhtıyacı var oyun oynayabılmesı ıcın sureklı gördüğü biri değil de akşamları gelen farklı birine ihtiyacı var. Canı yandığında sarılmayı tercih ettiği ilk erkeğine ihtiyacı var.. Kız çocukları büyüdüklerinde evlenecek oldukları kişiyi babalarına göre seçerlermiş iç güdü olarak , ben bunlardanım şanslıyım hemde çok. Maya da sanırım babasını değil dolambaçlı olarak hiç tanıyamadığı dedesini seçecek her iki şekilde de şanslı kız … Bütün günler bizim bütün anlar çok değerli onlar bizim biricik varlıklarımız lütfen hiç bir şey yapamadığınızı düşünmeyin çok yorgun olarak eve gelsenizde en azından 2 dakikacık sarılın…. dünyada ki en değerli anı kaçırmayın , babalar gününüz kutlu olsun

3 people like this post.

Hangimiz mantıklıyız?

CEM DAŞTAN — Thu, 18 Jun 2009 14:28:14 +0000

Bugünkü eğitim sırasında konu konuyu açtı ve mantık ile ilgili bir dialog geçti. Bir katılımcı en mantıksızlıkların askerlikte yaşandığını söylediğinde örnek olarak bir asker halata tırmanırken düşüp bir yerini incitse o halat cezalandırılıyor diye ekledi. Bunda bir mantık yok. Evet bir mantık aramayın ama yapılan işlem aslında o kadar mantıklı olabilecek sonuçlar doğurur ki. Her erkek gibi bende askerlik yaptım ama her mantıksız görünenin sonunda bir mantığını elbette yakaladım. Buradaki mantık ne olabilir? Belki sen görmediğin bir anda halatta problem olup olmadığı belki araştırılmış bakılmıştır. Nitekim askerlikte her şey en az iki kere kontrol edilir.

Aslında bahsetmek istediğim konu bu mantıksızlıkların doğuracağı hatalı davranışlara göz atmak. Katılımcının verdiği örneğe bir örnek de ben verdim. Küçükken hangimizin annesi ya da babası sen elini kızgın sobaya dokundurduğunda ya da başını masaya çarptığında “tu ka ka” diyerek masayı ya da sobayı cezalandırdı? Ben söyleyeyim. Çoğumuzun büyükleri bunu yapmıştır. Şimdi mantıksızlık askerlikte mi yoksa hayatın içinde mi?

Düşününce bir çocuk yetiştirmek için yapılan bu yöntem doğru mudur yoksa yanlış mı? “Çocuğumun eli yandı, soba hatalı; yavrum kafasını çarptı, masa suçlu; al sana” Buna bir başka örnek de yolda yürürken sakin duramayan çocuğa “Sus şimdi seni şuradaki polis amcaya veririm, seni döver; doktor abiye veririm, iğne yapar” denmesi gibi. Sizce doğru olan hangisi?

Burada ben bir doğru göremiyorum. Ne halatın cezalandırılmasına, ne polisle ya da doktorla korkutulmasına ne de masanın sobanın dövülmesine. Hiçbiri doğru değil. Önemli olan çocuğun gelişiminde herşeyi yerine göre anlatıp açıklayarak yolumuza devam etmek. Çocuk nasıl anlar, nasıl anlatırımı düşünmekten çok bunu defalarca da olsa tekrarlamak, ta ki çocuk artık bunu senin anlatığınla doğru olduğunu öğrenene kadar.

Çocuk yetiştirmek sabır ve sakinlik ister. Kendi rahatınız için çocuğun gelişiminde kuracağınız bir söz gelecekte öğretilerinize göre polisten korkan, doktora gitmek istemeyen ve herhangi bir durumda hep kendisinin haklı olduğunu düşünen bir karakter oluşturmanıza sebep olacaktır.

Unutmamak gerekir ki sahip olduğunuz çocuklarınızın karakterleri ona sizin genlerinizden geçmedi. O karakteri siz yetiştirirken oluşturdunuz. Çünkü çocuğunuz sizin aynanız. Bu ayna sizin sayenizde güzellikleri ya da kötülükleri gösteren bir ayna olacaktır.

3 people like this post.

Çoçukları eve hapsetmeyin lütfen

NİLAY DAŞTAN — Thu, 18 Jun 2009 10:20:05 +0000

Maya doğduğundan beri onunla severek yaptığım tek şey var gezmek .. Nedense insanlar hayatlarına giren yeni bireyi dış dünya ile tanıştırmak için uzun baya uzun bır zaman gecmesini bekliyorlar. Bu cocuklarımıza verdıgımız en buyuk zarar bılıyomuydunuz? Doktorumuzun önerisi ile biz Maya dogduktan 15 gün sonra dışarı çıkmaya başlamıştık zaten doğum Ağustos ayında olmuştu. Gezmek için müsait bir dönemdi, bunu yaparken tepki almadık mı tabi ki aldık bilirsiniz bizim toplumumuzda yapılan en büyük şey yargılamak neden yaparsak bunu da anlamam. Bunun sayesinde insanları gördüğünde korkmayan ağlamayan bir kızım var. Çünkü doğduğundan beri etrafında sürekli birileri vardı dışarıda hep yabancı ınsanlar göruyordu ve bu ona normal geliyordu artık. Hele hiç unutmuyorum evımızın tam karsısında ki kırtasiye sahibi bayan bir gün beni çevirip bebeğiniz hastamı her gun bır yerlere cıkarken göruyorum sızı demıstı. J Lütfen bebeklerimizi hayatımızdan yasantımızdan farklı bir ortamda büyümelerine izin vermeyelim onlar bize dahil oldu onlara dışarı öğretemediğimiz zaman sorun yaşayan gene bizleriz , dışarı adapte olmuyor hep evi istiyor diyip sızlanan gene anneler oluyor. Doğum eger normal sartlarda gercekleşmişse her şey normal ise bebeğinizi 15 günden sonra dış dünya ile tanıştırın onun suratına değen ilk rüzgarda ilk duyduğu korna sesinde vereceği tepkiyi lütfen izleyin yaşayacağı bu dünyayı ondan mahrum etmeyin uzun zaman.

2 people like this post.

Gelmeyin üstüme, nedir bu anne sütü baskısı?

NİLAY DAŞTAN — Thu, 18 Jun 2009 10:18:05 +0000

Çocuklarla ilgili son zamanlarda gerçekten de çok bilgilendirici tv programları yapılıyor ve yüzden kendimi çok şanslı hissediyorum bilmediğim ve yaptığım hataları görmeme neden oluyorlar ve bu yüzden teşekkür ediyorum hepsine sadece kafama takılan ve kendimi rencide edilmiş HİSSETTİĞİM bir konu varki kafama fena takıyorum ANNE SÜTÜ….. Her programda anne sütünü baskılayıcı bir şekilde anlatmaları hem iyi hem kötü. Kötü tarafı ne olabilir diyebilirsiniz şöyle, benim sütüm nerdeyse hiç olmadığı için Maya yı belki 1,5 ay anne sütü ve mama şeklinde büyüttüğüm için ve çok olmasını istediğim halde fabrikalarımın çalışıp yapmamalarından dolayı kızımı emziremedim. Kendimi bu yaşıma kadar hiçbir konuda eksik hissetmemiştim bu konuda bile ne yapabilirim olmuyorsa olmuyor dememe rağmen bu programlarda baskılayıcı şekilde anlatılması sinirimi bozuyor. Hangi anne istemez emzirmeyi, gece her saat başı kalkıp su ısıtıp mama yapmak mı yoksa hazır olanı tüketmek mi? Daha kolay. Lütfen program yapan değerli insanlar süt hiç verememiş anneleride düşünüp en azından bir satır arasında anne sütü kutsal olmayan fabrikalarında yapım sorunu olanlarda sıkmasınlar canlarını mama ile çocuk büyütebilinir! Demenizi rica ediyorummmmmmmmmmmmmmmmmm…

Bebek için gerekli ve gereksiz herşey tecrübe ile sabit

NİLAY DAŞTAN — Thu, 18 Jun 2009 10:16:35 +0000

Bebeğimiz doğmadan evvel hemen hemen hepimiz bebek mağzalarını nasılda zengin edip gerekli gereksiz her şeyi alıyoruz tecrübe ile sabit….Eğer benim gibi fabrikasında süt üretme özürlüsüyseniz boşu boşuna göğüs pedleri almayın, ana kucağı nıyetıne cıkartılmıs su Anadolu kadının bağlama şeklinde yapılmış bez parcalarına dunyalar kadar para vermeyın.Şu da bir gercek ki biberon markası cok önemli ben Maya’da kolik muhabbetini sadece 2 yada 3 hafta cektım oda biberonu sayesınde. DR.BROWN un biberonunu gercektende öneririm inanılmaz tefarruatlı bir biberon ama gaz yapmıyor , ben pişik kremi olarak da Earth Mama kullandım doktorumuzun tavsıyesı ıle her bez degıstırmede kullandıgınızda ınanın hıc bır sey olmuyor. Organik yağlardan yapıldıgı ıcın yararı cok fazla hatta bız buyukler bıle yanık kesık oldugunda kullanabılıyormusuz öyle dediler valla onların yalancısıyım Bız E-bay dan alıyoruz eşim sayesinde, Türkiye de bebek malzemeleri o kadar pahalı ki bence en pahalı ülkelerden bir tanesiyiz. Şampuan olarak Johnsons kullanıyorum her banyo sonrasında mutlaka yağını kullanıyorum zaten Maya cok beyaz bır bebek oldugu ıcın cıldı cok hassas yağlanmak onun ıcın hem keyıflı hemde cıldı ıcın yararlı bir seromoni

Lütfen oyuncaklara dünya paralar vermeyin ilk 3 ay zaten hiçbir şey onun ilgisini çekmiyor sesler ve renkler dışında birde zaten gelen arkadaşlar sayesinde de ınanılmaz cok oyuncağı oluyor … Çıngıraklar özellikle bez olanları tercih edin hem hafif hemde ilgi çekici… ( hmmmm minik kedim şu an çıkartma yaptığı için izninizi alayım ben )

Kariyer mi, çocuk mu?

NİLAY DAŞTAN — Tue, 16 Jun 2009 18:31:54 +0000

Sanırım her kadın ıcın kabus dolu bır soru olsa gerek, evde kapanma duygusu hele ki senelerdır calısmıslıgınız varsa ve bırden bıre ıkı kısılık dunyanıza ucuncu bır bırey gelmek ısterse bır kadın ıcın verılebılecek zor bır karar. Benım bu kararı vermem oyle kolay oldu ki benım ıstegım dısında J bana kalsa hem calısır hem bebegıme bakarım dıyordum ama ben sanslı hamılelerden degılmısım. İnsan hamıle kalınca hormonal bır fabrıkaya donusuverıyor son gaz buyumeye calısan mınıcık bır kan pıhtısı sızın dunyanıza gırdıgını oyle guzel bellı edıyor kı.

Her bayan yasamıstır su lohusalık depresyonunu ben sanırım onu önce yaşadım 9 ay kadar. Evet gercektende 9 ay boyunca kafam önumde dısarıda kı hayattan bır haber gecırmıstım hayata küsmüş herkesten herseyden nefret etmıstım ben olmayan bır Nılay olmustum, sürekli kusmalar sürekli yorgunluk.. içimde ki minik canavar sanki beni her şeyiyle emiyordu beni tüketmeye başlamıştı…Çalışmaktan çok zevk aldığım kendimi her gün iyi hissederek gittiğim işime gidemez olmuştum nerdeyse ayakta dik duramıyordum. O iş yerinin kapısından içeri girmek Allahım ne kabustu her gun aynı sey her gun aynı sinir ve depresyon…. Yüzümdeki kırmızı lekeler insanların yüzüme bakarak acımaları ve benim ağlama krizlerim şu an bile o günleri hatırlayınca bulantım başlıyor.Bu kabusa en fazla 3 ay dayanabildim ve bir gün ani kararla eşimi arıyıp buna devam edemeyeceğimi ve bir anda istifamı vereceğimi söyleyip mektubu yazmıştım. Buna ben bile ınanamıyordum nasıl oluyorda hormonlarım beni bir anda bu kadar soğutmuştu hayattan. Herkes fikrimi değiştirmek için çabalamıştı doktorum bile rapor alalım doğum yapana kadar evde olursun 12 senelik çabanı bırakma demişti ama konuştuğu kişi ben değildim içimde ki minicik şeyin yarattığı farklı bir kişiydi. İstifadan sonra tek değişen şey hayatımda sadece her gün hazırlanıp dışarı çıkmamak olmuştu J pijamalarla nerdeyse 9 ay yaşayabilirdim ….Sadece 5. Ayın sonunda yuzumdekı kırmızı damalarımdan kurtulmustum ama kusmak son hız devam edıyordu calısmamak sadece benım ıcın uyku demektı butun gun uyuyabılırdım bulantılarım dısında. Bır gun artık canıma tak ettıgınde doktorumla konusmus bu lanet bulantılarım ve kusmalarımın bıtmesı ne kadar alacak dıye sordugumda bana verdıgı cevap superdi . Icınde buyumeye calısan ve seni sömüren minicik bir kız var daha sımdıden cekısmelerınız başladı ve ne zaman göbek bağınızı keserim o an da kesilir demişti ve ben daha 5.5 aylık hamıleydım. Dusunsenıze onumdekı uzun zamanııı…

Kısaca kariyer mi bebek mi seçimini kızım kendi yaptı ve onunla beraber olmamı istedi bundan sucluluk duyuyor muyum kesınlıkle hayır! Onun hayatı keşfedişini görmek ve sizde yeniden dünyayı ona anlatmaya çalışmak her kuş gördüğünde korktuğunu görmek ve her şeyi ağzına götürerek bu nedir ? sorusunu çözmesini seyretmek süper….. Sıkılmıyor muyum ? sanırım artık ufaktan ufaktan iş ilanlarına baktığımı söylersem cevabımı öğrenmiş olursunuz. Ne zaman artık benden sıkılır ve ben ona yetemem sanırım ki bu 2 yaş dönemınde oluyormus bende yeşil sahalara dönerim…( Hmm. Küçük mucit şu an eline aldığı çırpma telinin ne işe yaradığını anlamaya çalışıyor sanırım yardım etmeliyim ona anlatmalıyım J ve teşekkür etmeliyim yazı yazmama izin verdiği için )

4 people like this post.

Maya D’nin Annesi

NİLAY DAŞTAN — Tue, 16 Jun 2009 18:26:41 +0000

Maya D’nin annesi Cem’in yol arkadaşı olarak artık bende bir şeyler karalamak istedim daştan.biz’e.
Hayatımızdaki mucizemizin bize kattıklarını bize öğrettiklerini , yanlışlarımızı, tutumlarımızı kısaca Maya ve bizim yaşadıklarımızı karalamak istedim benim de başka bloglardan öğrenip hayatıma kattıklarıma bende bir şeyler katarak birileri de benden alabilir düşüncesiyle. Nilay D.

Güne Özel Köşe Bandı Eklentisi

CEM DAŞTAN — Wed, 29 Apr 2009 12:33:12 +0000

Uzun zamandır aklımdaki eklentiyi arayıp bulamadıktan sonra kendim yazmaya karar verdim. Ayrıca bu da ilk eklenti deneyimim oldu. Google’ın her önemli günde logosunu değiştirmesini fikir olarak baz aldım ve bir köşe bandı uygulaması hazırladım.

Eklenti Açıklaması

Eklentinin amacı sizin için özel olan günlerde blogunuzda sağ üst köşesinde yayınlanmak üzere bir köşe bandı yerleştirmek. Örneğin her 23 Nisan, 19 Mayıs, 29 Ekim, 30 Ağustos gibi tarihlerin yanı sıra yeni yıl 1 Ocak ya da sevgililer günü 14 Şubat kutlamalarını ayrı bir şekilde kutlamak ve belirtmek amaçlı.

Eklentiyi kurduğunuzda Settings/Tercihler bölümü altında Güne Özel Köşe Bandı başlığı altında açılan kısımda aşağıdaki ekran görüntülerinde olduğu gibi seçeceğiniz tarihlerde hazırladığınız köşe bandları otomatikman görüntülenecektir. Aşağıdaki ekran görüntüsünde göreceğiniz gibi ekleme formunda ay ve gün seçenekleri ile her sene aynı tarihte görüntülenecek köşe bandını blogunuza yükleyebiliyorsunuz. Eklenmiş köşe bandları listesinde aşağıdaki örnekteki 2904 : Deneme band yazan kısımdaki 2904, Nisan 29 anlamına gelmektedir. İlk iki basamak günü son iki basamak da ayı belirtiyor. Hemen bu listenin altında Köşe bandını blogumda göster/gösterme butonunu kullanarak istediğiniz anda yayından kaldırabiliyorsunuz. İkinci ekran görüntüsünde de blogunuzun sağ üst köşesinde nasıl yayınlandığını görebilirsiniz.

Screenshots

Eklentiyi İndirin

Güne Özel Köşe Bandı v1.0 (26)

English Version

This Wordress plugin in the top right corner of your site to appear in the date you wish to place on the corner band does.

Daily Different Corner Band v1.0 (20)

Annem ve Babamla Oynuyorum Öğreniyorum

CEM DAŞTAN — Thu, 09 Apr 2009 07:11:21 +0000

Ne kadar büyük bir şehirde yaşıyorsanız o kadar çok apartman dairelerine tıkılıyoruz demek. İşte bu sebeple çocuk gelişiminde en önemli etkenlerden bir tanesinden mahrum kalıyoruz. Ben kendimi bu konuda şanslı hissediyorum. Çocukluğum 70 dönüm arazi içerisinde kurulmuş bir çiftlikte geçti. İlkokul bitimine kadar 9 sene burada yaşadım. Ev içerisinde hava koşulları müsade etmediği zamanlar haricinde çok oynadığımı hatırlamıyorum. Şehir merkezine olan uzaklığımız da herşeyimin çok çabuk olacağı anlamına da gelmiyordu. İstediğim arzuladığım bir oyuncak varsa buna günler hatta bazen bir iki hafta içerisinde sahip olabiliyordum. Ama çiftlik yaşantısının en güzel yanı her zaman yeşilliğin içerisinde diğer komşu çocukları ile oyunlar oynayabilmem ve bu oyunları belirli oyuncaklara bağımlı kalmaksızın kendimizin üretebildiğidir. Şu an30 yaşını geçmiş biri olarak hayatımın ilk yıllarının geçtiği o 9 yıllık çiftlik yaşantısının bana yaratıcılığım konusunda oldukça katkısının bulunduğunu düşünüyorum.

Şu an 8. ayına girmiş bir kızım var ve onun gelişiminde benim çocukluğumun geçtiği gibi ne bir yeşillik ne koşup oynayabileceği bir alan var malesef. Apartman dairesinde büyümeye mahkum bir çocuk. Aslında pek de o kadar mahkum diyerek ağır bir eleştri yapmak yerine bunu değiştirebilecek olan iki kişinin var olduğu aşikar. Annesi ve ben. Nilay (Maya’nın annesi) tam anlamıyla taktir edilecek bir insan. Çocuğunun gelişimi için kendi iş yaşantısını bir kenara bırakıp tüm gününü onunla birlikte geçirmeye başladı. Tüm bakımını üstlendi ve benden çok daha fazla zaman harcıyor. Çalışma hayatından dolayı sadece akşamları 3 4 saat ve hafta sonları kızımla birlikte olabiliyorum. İşte bu sebepten ister istemez bazı gözlemlemeler yapıyorsunuz. İşte bunlardan en önemlisi 8 aylık bir kızın akşam babasının eve geldiğini anlaması ve çığlıkları atıp yaygara koparıp dünyanın en tatlı çocuğu haline bürünmesi. Neden peki annesine bu kadar şirinlik yapmıyorda babasına yapıyor.

Tüm gün beraber olduğunuz bir insandan farklı bir yüz görüyor akşamları. Anne ile geçen her günün aynı olmaya başlaması ister istemez. Elimizde olan birşey değil ama bu her evde böyle. Baba akşam evine geldiğinde yeni bir yüz ve yeni bir ilgi olarak karşılanıyor ve tüm gün yapılan benzer oyunlardan farklı oyunlarla iletişim sağlanıyor.

Bu sebepten dolayı hem kızımızın gelişimi için hem de anne kızın her gününün aynı olmaması için birşeyler yapılması gerekli. Havanın güzel olduğu günler bir iki saatlik yürüyüş bile her ikisine de çok rahatlatıcı ve güzel geliyor. Nitekim sonuçta yine evdesiniz. İşte bu noktadan sonra yapılacaklar tamamen annenin ve babanın hayal gücüne bağlı.

Diyoruz ya çocukların hayal gücü ne kadar gelişmiş ise o kadar zeki olurlar diye. Aslında çocuğunuzun hayal gücü sizin hayal gücünüz ile biraz orantılı diye düşünüyorum. Siz ne kadar farklı düşünür yenilikleri ortaya çıkarabilirseniz çocuğunuzun da hayal gücü ve zekası aynı oranda artar.

Geçenlerde internette dolanırken bir kitap ile karşılaştık ve siparişini verdik. Daha az önce elime geçti ve ilk yaptığım önsözünü okumak oldu. Kitap çok çeşitli çocuğun gelişimini ve yaratıcılığını geliştiren oyunlar içeriyor. Bu yazımızın başlığıda aslında bu kitabın adı. Tek şansızlığımızın kitabın okul öncesi çocuklar ile birlikte yani 2 – 3 yaşından sonra oynanabilecek oyunlar içermesi. Ama yine de olsun diyorum. Çünkü kitaptaki örnekler bize çok daha güzel fikirler verecek gibi.

Kitabın arka kapağında yazan yazıyı aynen aktarıyorum. Düşündüklerimle aynı ve yapmamız gerekenlerin bir tanımı aslında.

“Okul öncesi dönemde oyun ve arkadaş ihtiyacı karşılanmayan, beton evlerde, dört duvar arasında yetişen çocuklar, okula uyum sağlamakta zorlanırlar. Annesinin dizi dibinden ayrılmak istemeyen, okul korkusu yaşayan, aileye bağımlı çocuklar, oyuna ve arkadaşa alışık olmayan, ‘biz’ bilincine ulaşamamış çocuklardır.

Mesleğiniz ne kadar zor, ev işleriniz ne kadar çok olursa olsun, çocuklarınıza zaman ayırmalısınız. Ayıracağınız zamanın süresi değil, kalitesi önemlidir. Ayırdığınız zaman kısa süreli de olsa, eğer birlikte geçirdiğiniz dakikalar, ikiniz için de zevkli geçmiş, duygu ve sevgi alışverişinde bulunabilmiş, kendinizi mutlu hissetmişseniz, ayırdığınız zaman kalşiteli geçmiş demektir.

Bu kitapta yer alan oyunlar ve aktiviteler, çocuğunuza ayırdığınız zamanın kaliteli geçmesi için size yardımcı olacaktır.”

Yukarıda da söylenildiği gibi birlikte uzun zaman harcamak değil amaç, bu zamanı kaliteli ve yararlı hale getirebilmek önemli olan. Örneğin; her çocuk saklambaç oynamayı sever. Ama saklambaç bizim yaşadığımız çocukluk evresinde 10 kişi ile oynandığında güzel olurdu. Şimdi ise bir apartman dairesinin içerisinde anne, baba ve çocuğun saklambaç oynayabilmesinin imkanı ne derecedir tartışılır. İşte bu kitapta benim daha önce tahmin edemeyeceğim aklıma gelmeyecek bir oyundan bahsedilmiş. Çocuğunuzun en sevdiği oyuncakları evde farklı yerlere saklamak ve eline kağıda çizilmiş bir harita vererek oyuncakların yerinin gösterilmesi, sonucunda çocuğun bu oyuncaklarını bulup bulup size getirmesi. Bir nevi saklambaç oyunu yani.

Bu kitapta daha bir çok okul öncesi ev içerisinde oynanabilecek oyunlar mevcut. Bunlar anne babalarında zihnini açıp yaratıcılığını geliştirecektir eminim.