Bugünkü eğitim sırasında konu konuyu açtı ve mantık ile ilgili bir dialog geçti. Bir katılımcı en mantıksızlıkların askerlikte yaşandığını söylediğinde örnek olarak bir asker halata tırmanırken düşüp bir yerini incitse o halat cezalandırılıyor diye ekledi. Bunda bir mantık yok. Evet bir mantık aramayın ama yapılan işlem aslında o kadar mantıklı olabilecek sonuçlar doğurur ki. Her erkek gibi bende askerlik yaptım ama her mantıksız görünenin sonunda bir mantığını elbette yakaladım. Buradaki mantık ne olabilir? Belki sen görmediğin bir anda halatta problem olup olmadığı belki araştırılmış bakılmıştır. Nitekim askerlikte her şey en az iki kere kontrol edilir.

Aslında bahsetmek istediğim konu bu mantıksızlıkların doğuracağı hatalı davranışlara göz atmak. Katılımcının verdiği örneğe bir örnek de ben verdim. Küçükken hangimizin annesi ya da babası sen elini kızgın sobaya dokundurduğunda ya da başını masaya çarptığında “tu ka ka” diyerek masayı ya da sobayı cezalandırdı? Ben söyleyeyim. Çoğumuzun büyükleri bunu yapmıştır. Şimdi mantıksızlık askerlikte mi yoksa hayatın içinde mi?

Düşününce bir çocuk yetiştirmek için yapılan bu yöntem doğru mudur yoksa yanlış mı? “Çocuğumun eli yandı, soba hatalı; yavrum kafasını çarptı, masa suçlu; al sana” Buna bir başka örnek de yolda yürürken sakin duramayan çocuğa “Sus şimdi seni şuradaki polis amcaya veririm, seni döver; doktor abiye veririm, iğne yapar” denmesi gibi. Sizce doğru olan hangisi?

Burada ben bir doğru göremiyorum. Ne halatın cezalandırılmasına, ne polisle ya da doktorla korkutulmasına ne de masanın sobanın dövülmesine. Hiçbiri doğru değil. Önemli olan çocuğun gelişiminde herşeyi yerine göre anlatıp açıklayarak yolumuza devam etmek. Çocuk nasıl anlar, nasıl anlatırımı düşünmekten çok bunu defalarca da olsa tekrarlamak, ta ki çocuk artık bunu senin anlatığınla doğru olduğunu öğrenene kadar.

Çocuk yetiştirmek sabır ve sakinlik ister. Kendi rahatınız için çocuğun gelişiminde kuracağınız bir söz gelecekte öğretilerinize göre polisten korkan, doktora gitmek istemeyen ve herhangi bir durumda hep kendisinin haklı olduğunu düşünen bir karakter oluşturmanıza sebep olacaktır.

Unutmamak gerekir ki sahip olduğunuz çocuklarınızın karakterleri ona sizin genlerinizden geçmedi. O karakteri siz yetiştirirken oluşturdunuz. Çünkü çocuğunuz sizin aynanız. Bu ayna sizin sayenizde güzellikleri ya da kötülükleri gösteren bir ayna olacaktır.

Bu yazı Perşembe, Haziran 18th, 2009 tarih ve 16:28 saatinde Babasının Kızı. kategorisine yazılmıştır. Bu yazıyı RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz.. Konu ile ilgili söylemek istedikleriniz varsa yorum yapabilir, ya da farklı bir adreste kaynak göstermek için bu linki kullanabilirsiniz.