Geçtiğimiz haftasonu Pazar günü (dün) evde Maya ile ilgilenirken çok sakin durduğunu farkettiğim anda bende elbette bazı kaçamaklar yapıyorum. İşte bu kaçamaklardan bir tanesi ve en çok eğlendiğim PlayStation oynadığım zamanlar. Ya Need For Speed Carbon ya da Fİght Night Round 3 oynuyorum. Eğer Nilay ile birlikte oynayacaksak NFS birinci tercihimiz. Hele Nilay oynarken izlemek ayrı bir zevk. Benden daha güzel kaçıyor polislerden.

Dün Maya’nın sakin durduğunu gördüğüm anda hemen PS2′yi açtım. Oyun oynamaya başlamadan önce vaziyetimizi şöyle güzel ve kontrollü bir şekilde aldım. Maya, daha henüz yeni yeni oturmaya başladığı için kendi kendine oturur pozisyonda dengesini sağlayamıyor. Bir süre güzel oturuyor ama biraz alkollü gibi sağa sola kayıyor. Kendini çoğunlukla toparlıyor. Ama bir süre sonra ya yoruluyor ya da ilgisini çeken bir şeyi eline almak istediği anda eğildiğinde yıkılıyor. İşte bunu önleyebilmek için sırtını koltuğa dayadım, sol kısmına bir yastık yerleştirdim ve diğer yanına da ben oturdum.

İşte bu noktadan sonra dikkat etmeniz gereken şey oyuna kendinizi kaptırmamak. Eğer kaptırırsanız yuvarlanma eylemi gerçekleşebiliyor. Dün Fight Night R3 oynuyordum. Kariyer oyunu açtığımdan ve heyecanlı bir noktada maç yaptığımdan sanırım kendimi kaptırmışım. Yuvarlanma işlemi gerçekleşmedi ama bir iki yumruğu Maya için yedim diyebiliriz. Sebebine gelince televizyonun sesinin açık olması ve dikkatini çekmesi. İşin ilginç yanı televizyondaki sesin ve hareketlerin sanki benim elimdeki PS2 oyun kolundan kaynaklandığını çözmüşcesine elimdekini almak istedi. Yüzüne baktığımda bir elime bir televizyona bakıyor sonra elimdeki oyun koluna saldırıyordu. Vermeyincede meşhur mızmızlanma sesini çıkartarak ver onu bana diyordu. Kesinlikle oynamak istediğini hissettim. Oyunu durdurup hemen ikinci oyun kolunu önüne bıraktım ve gülücükler atmasını seyre koyuldum. Tabi resimde pek gülücüklerini seyrettiğim görülmüyor ama Nilay fotoğraflarımızı çekmek için gelene kadar uzun bir süre seyrettim.

Maya, oyun kolunu eline alıyor sağa sola atıp kablosundan tutup kendine çekiyor sonra biraz inceledikten sorna yine fırlatıp kablosundan çekmeye devam ediyordu. Görülmeye değer bir sahneydi. Adeta oyunu beraber oynadık sanki.

Derlerki çocuklar göz açıp kapayıncaya kadar büyüyorlar. Evet doğru. Daha dün doğmuştu ve şimdi 7. ayından gün almaya başladı. Bir an evvel daha da büyüsün daha güzel şeyleri daha daha çok birlikte yapalım istiyorum.

Bu yazı Pazartesi, Mart 2nd, 2009 tarih ve 12:04 saatinde Babasının Kızı. kategorisine yazılmıştır. Bu yazıyı RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz.. Konu ile ilgili söylemek istedikleriniz varsa yorum yapabilir, ya da farklı bir adreste kaynak göstermek için bu linki kullanabilirsiniz.